Отварање на очи

06/2017

9-ти март. Тоа ти е исто каа “второ место“. Никој ни го памте, ни го лафе. Никој??? Е не е баш така. Еве за мене е “врежан датум“.
Средина на осумдесетите години од минатиот век. Во Кавадарци, Македонија, СФРЈ, ЖИВЕЕМЕ ние, децата, една безгрижна генерација. Дали имало проблеми, не памтам, тоа го осетиле нашите родители. Наши проблеми беа да фаниме место у ресторантот каде на еден телевизор гледаме филмови од “VHS“ касети (и квалитет) и да вечерта околу 7 – 8  саатот не испуштиме собранијата пред “Дечките“ и “Палма“. Тоа место, пред “Дечките“ и “Палма“, беше место каде сѐ се разбираше.  Немаме ни мобилни, ни интернети, едноставно у 7 пред “Палма“ и собирај/дели информации – прави муабет!!!
Една таква вечер, на 9-ти март !!! (година не памтам 😉  ама мислам беше 1984), Пепи другарот ни поклони на сите другари по едно шише оригинално грчко УЗО !!! Таа вечер или ден одел за Валандово и некаде попат налетал на некоја “грчка сканија“ превртена до патот која носела УЗО, па да “помогне“ при расчистувањето  го напнил “сто кецот“ колку собирал кутии.
И така таа вечер, јас си го испив моето шише, и после два дена неможе да се свестам. Сум пробувал јас и пред тоа ракии, та у подрумот секогаш имаше 500 – 600 литри, ама никоја не беше толку “благичка“ и миризлива…  па подлажан од “мекото“ узо – дрепа. (после само знам, дека година и пол покасно, се возев со воз од Скопје за Ниготно и каа “намирисав“ узо у возот – пак си повратив…)

И така 9-ти март влезе во мојата историја како значаен датум.
Поминале после уште ногу 9-ти мартови, ама секој 9ти март се сеќавам на моето прво пианство, здраво.
И еве сега, 9-ти март 2017. Има препозиции да биде “втори“ 9-ти март.
Преди некоја година, имаме веќе и мобилни и интернет, а по еден разговор со Данијела разбрав дека имало и Фејсбук!!!
Па јас, како технички надарен 😉 , си викам ај да видам шо е тоа. И така полека полека почнав да го разбирам и употребувам фацебукот. На почетокот така само по некоја сликичка, некој збор шо работам за да после утврдам  дека е инересен за комуникација.
Па со годините се зголемуваше бројот на “фејсбук приатели“, најголемиот дел од моите фотографии ги презентирав преку фејсбук, за да со времето и самиот приметам дека ногу време “губам“ на фацебукот.
Да, поголемиот дел од слободното време го поминувам пред компјутерот, а тука пак тоа се сведува на прегледување на фацебукот.
Имав јас покушаи да го намалам користењето, ама шо да правиш тогаш?
Да седам пред телевизорот и да гледам “супер ѕвезди“, “супер таленти“ или супер глупости???
Секој пат кога некој на тоа супер заебанциите ќе видам шо јавно се глупира пред милионска публика, се прашувам: “добро бре да а, виа нема ли, мајка, татко, комшија, приател, другар, нешто, некој кој ќе му каже дека не го бива за таа работа и да не се глупира?“
И така дојде момент кога и мене ми рекоа: “ти немаш ли друга работа, туку седиш на фејсбук и пишиш глупости“.
А бидејќи тоа беше кажано од човек шо го сакам и ценам, ме натера да размислам, (неколку моменти) и стварно утврдам, шо ми требе таа работа.
И ете, од 9-ти март 2017, фацебукот е оставен од мене. Нека некој друг пишува глупости таму, нека други таленти стават лајкови и такви работи.
Гого од 9-ти март 2017 ќе го користи интернетот како шо знаеше и пред чичко Цукерберг да ни влезе у ваквоата.
Моите “глупости“ може да ги читате тука.

Моите фотографии можете да ги прегледувате:

http://foto-gogo.ch/

http://www.fotocommunity.de/user_photos/1314339

https://www.instagram.com/ristovski.ch/

https://www.flickr.com/photos/foto-gogo/

А  пренос на слики шо мрдат:

https://www.youtube.com/user/kavadar66

https://www.youtube.com/user/makedoniumch

А за комуникација, како у времето пред фацебукот, преку телефон, СМС, Е/маил, пошта, …

Владата нема да падне!!

05/2017
Топло кафе со ракија, некоја чашка шира, бомбони, горбии, музика, маски, … и а исплашиме зимата!
Знамиња, малку ракија, малку говор, … и а управиме Македонија.
Прошетка, кафе, користење на зимското сонце…  и си направиме убаво на душата.
Понеделник, ете не пак на работа и животот продожува во нормала. Помина викендот на разни активности, едни се забавуваа, други уживаа, а некои се “бореа“ за опстанок на Македонија. И секој на свој начин задоволен.

Една мудрост вика “Глупиот ги повторува грешки, паметниот уче од грешките, а мудриот уче од грешките на другите“. Па така си се чудам како не го научиме ова. У денешно време кога сите грешки се на “www“ и кога сите имат пристап и можност да ги видат тиа грешки, стварно ми е чудно како упорни ги повторуваме истите грешки?
Македонија, средина на февруари месец. За една невесела и непланирана работа сме у Македонијата. Мотивацијата беше у минус па ниту едена фотокамера не зедов со мене. Беше време кога сакаме да остане само запаметено…
А во зимо, без снег имало толку “прекрасни“ работи да се фотографиират. Голата природа неможе да ја скрие човечката глупост. Немаше лисја да ја сокријат “човечката интервенција во просторот“ која во разни бои, големини и форми трепереа на зимското сонце. Браќа и сестри Македонци, следниот пат нуму па да се жалите како природата е немилосрдна и како “Господ не нѐ сака“!!! Сите лафат за згаденоста, за нечистотијата, а ќесиња и шишиња летат низ територијата на цела Поранешна Југословенска Република Македонија. Воздухот бил загаден, а во оѓините од шпорињата и казаните завршува сѐ шо не е поцврсто од железо!
Швајцарија, при крајот на месецот. “Ова не го очекував од тебе“, беше заклучокот на телефонскиот соговорник кој ми го кажа ова одкако му кажав дека немам интерес да одам на демонстрации/протест/манифестација во Женева.
Во северниот сосед (од Македонија рачунато) викат “прешао сам сито и решето“. Јас у виа 25 и кусур години, не да сум поминал сито и решето, туку имам поминато и неколку здрави рибања. Поголем дел од мојата “мудрост“ ја стекнав од сопствените грешки, а чат/пат си дозволувам и да самиот размислам, да не зимам здраво за готово на тоа шо ми го сервираат. Ете и овој пат докажаме дека Македонците сме експерти во стварања на здружениа…
Во прекрасната Швајцарија на времето имаше една “Заедница на Македонските друштва“. И оти Македонците традиционално се најпаметни, секој сакаше да неговата најпаметност е исправна па се подели заедницата и оп ете ти “Форум на Македонските друштва“. После почнаа да се дели секој на ваши и наши, се штампат нови друштва, организации, асоцијации … и на крајот – јас, тате и бате.
Ете денеска седам тука штракам по воа лаптопот (дури не сум го испразнил мозокот), штракам,  наместо да одам да го сменам лагерот па да почне сепарацијата да работе…
Ама пусто Македонски, прво нашето си го гледаме.
И така, “караваните ќе си одат, кучињата ќе си лаат…“ , нашите ќе одат на демонстрации, па вашите ќе одат на демнстрации, политичарите ќе си се ладат со нас и ќе си наплаќаат дневници, ќе ни продаваат топла вода, по болниците ќе се влечат болни за ништо, во приватните болници докторите  ќе “жнеат“ како ќе пу прдне на курот, ќе ни прават споменици и трибини, ќе си возиме по патишта со дупки, ќе се нервират шо некој не ги исчистил од снегот, нема да му текнува дека неговата кола а коче машината а чистење снег, ќе викаме како не иструа со авиони, ќе фрламе пластики у оѓинот, ќе се бориме да остане Македонија, ќе зимаме бугарски пасоши, … и на крајот за сѐ е владата крива.
Ама за среќа владата нема да падне – ВЛАДА НЕМА!

Ø

И така. Сѐ се движи, сѐ се менува… а плус тоа и ништо не е вечно

Утринското сонце само моментално и површински направи да се чуствувам подобро. Денови кога не ти е јасно шо е суштината на животот.

Тополата која со години одолеваше на ветровите, снеговите, сдуденилото, сушата, … не успеа да и се спротиставе на наострената моторна пила – отиде…
Остана, празен (брисан) простор кој ќе треба време да помине за да го “навикниме“

Така и човеците кои заминуваат од нас оставаат празнина која пробуваме да ја наполниме со спомени и слики. Тешко оде!

Па така рамнодушен те оставаат и вестите од стилот шо нашле  планети на само 378’400’000’000’000 km од Скопје, или шо некои шупелкари го уништуваат тоа парче земја шо си го рачунаш за татковина.
А од друга страна тоа е во сршта на секој народ па и на ВЕЧНИОТ,  БИБЛИСКИОТ, МАКЕДОНСКИОТ е стремење кон самоуништување 🙁

Ама ајде, утре е петок, работен ден, ќе отидиме на работа и ќе го разбистриме мозокот од непотребни мисли.

дрво

А нема.
А нема тополата која со години се спротивставуваше на ветровите, дождовите, времињата и невремињата и на фокусот на моите фотокамери…

Трипун, традиција, тертип

14ти февруари, ден кога се слави Свети Трипун, ден кога се подсетувам на човеци, Трајко, Ристо.
Македонија, земја на Народ кој сака традиции. Па така нешто и по третпат ако се случе, ОП! одма тоа е “ТРАДИЦИОНАЛНО“. И сега нормално традицијата е убава и добра работа, ама па мора ли да биде каа пред 20, 30, 50 години? НЕ! Македонскиот Народ традиционално ги прилагодува традициите на потребите, светските збиднувања и космичките влијанија.
Св. Трипун, знам, грешка е. Сега се вика Св. Трифун. Ама денот на кој Тато сам, или со тетин Ристе, ќе отидеа на лозјето, ќе а закопаа парата од погачата која се кршеше за Бадник, ќе закроеа ако е работна ден, или ќе поработеа дури можат ако е викенд – е тиа ден, баба тиа ден ни го кажуваше дека е Свети Трипун.
Денеска “ТРАДИЦИОНАЛНО“ Св. Трипун е веќе Св. Трифун (тоа со координација на Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија) па традицијата на закројување и со тоа почнување на теренските работи во лозарството се претвара во МАНИФЕСТАЦИЈА на презентирање на “кројачи“ од политиката, дипломатијата, естрадата, и уште шо ли не, пред сите електронски и електрични медиуми и пред собраните верници и партиици. А да! поповите на тиа ден исто така се супер активни, сега веќе кога црквата стана десна рака на државата или обратно, не смеат да се криат зад ноа “тоа е забрането од државата“…


Ете, и ние Македонците во дијаспората, го одбележуваме празникот на виното, ракијата, грозјето, лозарите или на шо беше??? Св. Трифун, може да се рече веќе “ТРАДИЦИОНАЛНО“. За закројување, се наоѓа по некоја лоза, а најногу настрадуват кубаските и ќебапите. Нормално како Македонец си обврзан да ја негуваш традицијата – било каде и да си!!! Па така ракија кај Славе, вино кај Велин и со “бистра“ глава дома. Оти виа тукашните чичко милицајци не разбират од Св. Трипун и ТРАДИЦИЈА.
И бидејќи Св. Трифун па и тукашниот Св. ВалентаАаајн, уште не се државни празници, си работеме. Но во духот на Св. Трифун ја кастреме оградата – маказите да секат важно!!! Си работеме не толку креативна работа ама пак за тоа има време да се подсетиш на двајца доста креативни човеци кои не напуштиле на овој ден. Ни на едниот, ни на другиот не му стиснав ни лике или ни ноа РИП – ама ете вчера беа подолго во моите мисли, па си вртев “фимови“ за моменти кои и ако не толку ногу, сум имал чест да бидам во нивно друштво. Слава им.
И така додека “ТРАДИЦИОНАЛНО“ убавите човеци прерано не напуштаат, ни мора да се расправаме со човеци кои сај брзат! Демек нивната работа/мисија е најважна на светот. И секогаш наново се сретнуваш со ноа традиционалното “ама знаиш, тоа е ногу битно одма да се сврше, направе. Немаме време за чекање.“ И од кога ќе а свршиш работата за нив, одкажувајќи се од твоите потреби. НИШТО.
Ни едно фала, ни едно добро, го добиме тоа шо ни го прати…
Ебати тертипот.
Исто така една друга работа ме натера да размислувам за традиционалното ценење на туѓото и на “преправеното“. Бегањето од основите на традициите, на основите на сите работи и поминување на ценење на работи кои се “нашминкани“, сензационализирани, и јако фарбани … “ТРАДИЦИОНАЛНО“ ќе си патиме.

Темел ?

03/2017

“Дека си бе Гого, стара куќо“, пред некој ден на еден од тиа состаноците на “дијаспората“, го слушнав после којзнае колку години.
Интересни се тиа состаноци, се сретнуваш со човеци кои ретко ги гледаш, а те врзува тоа шо од прилика во исто време си ја напуштил Југославија (Македонија)
И баш таа “стара куќа“ и денешните нови технологии ме окупираат, еве веќе неколку дена. Куќата веќе стварно остарела, ќерамиите не се изпопаѓани, ама обелени. Тука и таму некое ментуше шкрипе, ама уште мрдат. И стврано е “проширена“!

Новите технологии веќе наголемо се упикаа у нашето секојдневие па и ваа “стара куќа“ не е поштедена од тоа. Интернетот, е-маилот, мобилните телефони, до некаде ги следев. Ама веќе фацебукот, вибер скипе и слично, сѐ потешко наоѓат месту у ваа  “стара куќа“ која и ако проширена тешко наоѓа место за нови работи.
Иначе “куќата“ почната да се гради у втората половина на минатиот век. На пресно ослободено поле и со комунистичка атмосфера. У темелот беа уградени љубов, респект и почит кон повозрасните, лојалност према властите, малку социјална мисла и ногу перспектива и надеж за убаво утре. Со годините како куќата растеше (и се прошируваше 🙂  ) така се надградуваше со историја, општество, природа и ред други работи, ама на тиа темели.
Па така денеска имам ногу проблеми со разбирање и прифаќањето на чаовеците кои ги уништиле темелите (или и во општо ги немат) и сета градба им е монтажна , преместлива, преправлива –  зависно  “кој ветар дува“.
Секојпат кога читам некои си искази т.е. “постови“ со сурова, нечовечна и глупа содржина на тие социјалните мрежи, си мислам “колку требе да си и самиот трул и да имаш скапана душа за да вреѓаш некое друго суштество, па макар и човек било?“
Нормално не се сите со исти мислења како тебе, ама ако некој инаку мисле и работе нешто шо мислиш дека е грешка, тоа не е дозвола да го вреѓаш. Таканаречени “интелектуалци“  вреѓаат сѐ и сешто шо не име по “нивно“ .
А “куќата“ некако има проблем со варосувањето на новата истораија, на доградба за нови темели и пред се страв од копање и промена на темелите…
Може ќе остане ваа “куќа“ стара градба, ама кога тогаш може ќе доприме до историиска заштита.
Тука на ова место, по кој знае кој пат, ќе напишам – до сите ниа шо на “фацебукот & co.“ лаат по властите, вреѓаа комшии и роднини, и се силат каа се анонимизирани зад мониторот: “Добро бе РЕВОЛУЦИОНЕРИ!  Каде сте у реалниот Свет???  На секое идење во Поранешната Југословенска Република Македонија гледам само “свадби и забаваи“, седења по кафенињата, и туфкање у место!!!

Паралелен Свет ?

02/2017

Пред неколку години, кога интернетот беше уште у “пелени“ и од фацебукот и јутубето ни “ф“ немаше, најглавна занимација за губење време беше гледањето у кутијата наречена телевизор. Јас обожавав серии, филмови од “научнофантастичен карактер“. Па така ја гледав и една серија “Sliders – Das Tor in eine fremde Dimension“, во слободен превод од американско/германско  “Лизгачи – портата за во една туѓа димензија“.  Неколку човеци со помош на една направија се префрлаа (лизгаа) од еден во друг паралелен Свет. Нормално тоа сето е фантастика, у тоа нема ни ронка наука. Ама побудуваше мисли од стилот “како би живеел јас во некој друг Свет?“.  Мислите поминуваа во соништа, а соништата у есапи. Јас, во мислите и соништата, не се сп’згав помеѓу повеќе светови туку повеќе се сп’згав по овој Свет ама по друга временска “оски“. Шо ќе беше да го завршив факултетот кој го почнав? Шо ќе беше да остане у Кумуналец да работам? Шо ќе беше да сум дошол у Швајцарија 10 години поранно? Шо ќе беше да Тато ја прифатил понудата и наместо у Кавадарци, сум пораснал во Охрид? Шо  ќе беше … , еден куп такви мисли. АМА на крајот, секогаш сум ја гледал реалноста околу мене и сум бил среќен шо ете мене и моите најмили нѐ има баш у овој Свет и у воа време.
Понекогаш, мислам дека некои човеци меѓу нас се од друг Свет или барем “изгубени во времето и просторот“, па повторно ми идад тие мисли дека некаде мора да има паралелен универзум. А понекогаш мислам дури, дека и виа Свет е цел измешан. Или брем не се врте по иста временска оска. Додека некаде времето тече линеарно во напреден смер, на друго место се врте у круг (ѓоа пуфеш у гаќи 🙂 ).
Еве на пример снегот.


У Швајцаријата заврна снег. Тиа во скијачките центри му се израдуваа, ги уклучија лифтовите и среќни ги чекат гостите. Тиа шо го чистат снегот по патиштата, улиците, тротоарите, паркинг плацовите, ги запалија машините, го “сотр’а“ снегот од таму кај шо смета.
И еве денеска, слушајќи го радиото, најголем проблем е тоа шо ФИФА рекла дека од 2026 година наместо 32, ќе учествуваат 48 нации, ПА ЧОВЕЦИТЕ ЌЕ ТРЕБЕЛО НОГУ ПОВЕЌЕ СЛИКИЧКИ ЗА АЛБУМИТЕ СО ФУДБАЛЕРИ ДА КУПУВААТ !!!!! СТВАРНО ЛИ Е ТОА ПРОБЛЕМ !?!?!?
У Македонијата заврнало снег. Со денови улиците и патиштата не биле исчистени. Со денови у Кавадарци немало вода. Со денови се расправа кој е виновен шо заврнало снег. Со денови се бара кој ги зел парите за чистење на не исчистил. И нормално, ќе мора да се најде кривец, по име и презиме. А у сета таа работа снегот или мразот ќе си остане таму кај шо смета се додека од мака не се растопе.
И у ова замрзнато време, а и секогаш кога по улиците на Кавадарци имаше мраз и “сп’згавици“ (и ако не се сеќавам на ногу работи од моето детство – прашај те ги Мама и Зока 😉 ) во мислите ми иде дедо Мане, да Мане Бегнишки, ниа “и Црна е матна ама и Мане е итар“, он секогаш у такви услови преку чевлите навлекуваше чарапи, да не се сп’зга и не веруваше дека човеци на лизгалки се движат па и пируети прават на мраз, “сенки баго мата, се сп’зглае по мраз, ја со чарапи на чевлите це утепам, они се сп’згале!“, беше неговиот коментар кога ќе видеше како гледаме уметничко лизгање.
Тоа беше крајот на 70-сетите години од минатиот век – е толку е Македонија напред отидена, да уште чарапи за преку чевли треба.

ој Коледе, Коледе….

Да “среќна Нова година“.
И сега во најновата, најсреќната, најбериќетната година редно е да си посакаме сѐ најубаво и најногу здравје и успех.
Ама од друга страна, зар тоа не го направиме лани?
И ај сеа да се преслушаме дали се оствари тоа ???
Помина една година (2016) како илајдници други.  За мене година со ногу, ногу убави моменти и една година, прва, трагична, во која загубив еден од најмилите човеци, татко ми.   Да лесно е да се каже ќе се сеќаваме на убавите моменти, ама празнината???


Ама ајде, ќе се надеваме и колку што може ќе работиме да оваа година биде подобра. Ќе работиме и ќе се надеваме дека кога тогаш ќе ја сватиме суштината на животот и нема да се возбудуваме и вознимеруваме кога ќе видиме како се тркалат не логични работи од типот, “ве фанаме на лагата, ама шибај бе – најдобар си“!
Да додека во Македонија се одбраа пак тие човеци да ја водат државата за кои колку толку имаше (и има) сумња дека не работат најчесно, во Швајцаријата повторно (по којзнае кој пат) Фолксваген (VW) е најпродавана марка на автомобили и покрај тоа шо е и докажано дека лажеле при продажбата 🙁
Значи и во новата година, тиа шо најубаво знаат да се “спакуват“ најубаво ќе се “продадат“.
И не помина ни една недела, а ете ги молбите за помош за болните, неправедно осиромаштените, за …
Добро бе човеци зошто ми правите да имам лошо чуство. Да се чуствувам како “без душа“?
Ама од друга страна, како да го мотивират човек да даде пари кога гледаш како се трошат пари. Македонија, цела година се спремат избори. Се делат дневници и на тиа шо работат и на тиа шо не знаат ни каде е собранието.
Светот, за Роналдо (демек најдобар фудбалер) кинезите сакале да дадат и 300’000’000 евра (или долари), ЧОВЕЦИИ! Со просечна плата во Швајцарија за тиа пари човек треба да работе 5’148 години!
И уште колку такви примери да се кажат…
Друга работа, најмодерна. Од сите страни апели да не се “трошат“ пари по забави, да не се горат дрва за Коледица, да не се пеат пагански песни пред Бадник, абе ти да видиш еден свесен Народ!!!
Само да не се ниа сликичките на фацебукот од скијачките центри, од европските градови, од делењето на признаници, од доделување на благодарници, …
СРЕЌНА НОВА ГОДИНА

п.с. покрај сите апели за нерасипништво, за време на Новогодишните празници се прошетаме до поблиското странство. И таму шо ќе видиш, моонополи, монополи … не бе, цркви! Секое поголемо село по Европа има по којзнае колку цркви. Изградени во време кога можеби некои немале ни шо да јадат… Дали тоа било мерка на тоа, колку кој град/село бил богат или колку биле исподелени човеците. Се надевам дека еден ден (ако не се растопе морската пења) исто така човеци од странство ќе идат у Скопјето и ќе ни се чудат на таквоата.

Среќна Нова година

И така, дојде време да се разделиме од “ХТМЛ“ и да се фрлиме у нови води. Дали ќе се удавиме, времето ќе покаже.
Ама од сега натаму ќе пробувам да направам нешто од ова.

Предходната интернет презентација, на која работев од 2012 – 2016 можете да ја посетувате и понатаму преку адресата:

ristovski.ch/rg12