ТрајножареЌа

Сабота, на редовните средби со “Комитетот“, Ване ми дади фотокамера од мајсторот да сум ја пробал дали работе. Оти беше Canon EOS 40D, модел кој го имав како прва “озбилна“ дигитална камера и уште ја имам во колекцијата се нафанав да ја пробам. Камерата како камера немаше на неа ниту објектив, ниту батерија ни мемориска картичка во неа. Не е проблем, у некоја од кутиите има такви работи, а за објектив, на неа пасуваат сите објективи шо ги имам…
И ОП!!! Барајќи батерија за EOS 40D најдов и ‚нова‘ батерија за EOS 5.
Да EOS 5, без “D“. Тоа е една солидна класична (аналогна) камера која “троше“ филмови. Поразбуричкаме и по фрижидерот И ОП, и филмовите ги најдоме.
И ме зачеша прстот. Батеријата и филмот ги ставив у камерата, го прелистав упатството за тиа дугмињата шо сум ги заборавил за шо се, “наостриме“ аутофокус функцијата на окото! (камерата има “Eye Controlled AF“ !!!)…
И сега ќе фотографираме пак на филм!
Недела, камерите спакувани (Canon EOS 5 без “D“ и друга со “D“). Прошетката у Цирих идеално за да се истроше филмот. И почнаме… ама, за еден саат 4 фотографии со EOS 5 без “D“ и едно 60 – 70 со наа шо има “D“. И така дури се замрачи исликав ДУРИ 7! со зборови “седум“ фотографии. После не ми се тошеше филмот кој е само ISO 50 и кој на таа камера неможе да го смениш, а стативот си беше дома на топло!
Пријатно сам од себе сум се изненадил како ноа автоматски се прфлуваш у аналоген модус кога држиш таква камера у раците. Не ми се веруваше дека е можно.
И така сега останаа уште 20 и кусур “пози“ да се доштракат во наредниве денови…