Си лафе ...

... Гордан Ристовски

„««« HOME (дома)

kavadarci.info

makedonium.ch

www.makedonium.eu

KiM-CH

ZMD

ilinden1903.eu

MPCO Sv.Naum Ohridski, CH

 

dnevnik
Utrinski Vesnik
vecer
vreme
vest
spic
Mak Fax

2007

мај 2007

Координативно тело за иселеништво

... и уште една организација или агенција или како да ја крстиме, што «сака» да ни помогни на нас, Македонците, кои живееме и работиме во странство.

Ама јас мислам дека тоа е уште еден чекор за што подобар хаос во организирањето на Македонците од целиот свет.
Зависно од дневното расположение на извесни функционери во Министерството за надворешни работи, се формираат преорганизираат, формираат, прекрстуваат и уште што ли не, органи, тела, агенции и т.н.
И бидејќи тоа се работи веќе повеќе од 15 години, моментално располагаме со: Министерство за надворешни работи (кео несака директно да има работа со нас), Матица на иселениците, Агенција за иселеништво и сега најново - Координативно тело за иселеништво.
И сите они сакаат да ја прават чорбата што се вика Македонска дијаспора, ама сите го прават тоа со млака вода.
И така попарени, ние Македонците во дијаспората, сакале или не мораме да се делиме и да делиме - нешто.
Зависно од времето во кое се создадени или организирани поединечни друштва, клубови или асоцијации во странските држави, одма се наклонуваат кон организациите во Македонија кои се најактивни во тоа време, било да е тоа Матицата или агенцијата или сега најново координативното тело....

Затоа се прашувам: Кога еднаш за секогаш ќе сфатиме дека има (барем тоа што е од неа останато) една Македонија, кога еднаш за секогаш ќе научиме да сите на ист начин ја сакаме таа Македонија, ...


 

«Кога неќе да биде....»

Кој и како го уништи поносот на МАКЕДОНСКИОТ народ???

Скоро секој ден се прашувам - одговор нема.

Почеток на деведесетите години, Македонија се „осамостали“.
Се појави водач кој скоро секој Македонец го разбираше
и го следеше. За ГОСПОДИНОТ Љупчо Георгиевски бевме спремни да сториме се.

Што стана од тој човек? Зема бугарски пасош и ни расправа како иднината на Македонија е во склопот на Албанија !!!!!

ГОСПОД НЕКА НИ Е НА ПОМОШ


јуни 2007

 

«И Господ не не сака...»

... безброј пати го слушнав од измачените земјоделци последниве денови кога покушаваа да ја добијат битката против сушата која владее низ Македонија. Гледано од нивна страна така е, заборавени од Македонската влада (која е зафатена да измисли како да стигне државата во НАТО и ЕУ), «утепани» од трговците не земјоделски производи, па оваа лето и одозгора ништо не паѓа - па макар и дожд да е.

Пред некоја година имав прилика да престојувам во Македонија во почетокот на месец мај. Еден куп празници - беше недела, беше Велигден, беше Ѓрѓевден, се заедно. Но некои земјоделци а и скоро сите продавници од приватниот сектор - работеа.

Живеев во Македонија, учев во Македонија, а учев и географија за Македонија. Тогаш учевме дека во Кочани расте најубавиот ориз во Европа, дека на ресенското јаболко му нема рамно, дека во Прилеп се произведува најквалитетниот тутун, а кавадарчани не знаат ништо друго да одгледуваат освен грозје, исто како и струмичани со градинарските производи.

Македонија се осамостали...
Владата на РМ залета накај НАТО и ЕУ.
Земјоделците почнаа низ секаде низ Македонија да садат и одгледуваат се и сешто. Така да ако разбериме дека оваа година комшијата од 2 декари бостан заработил убави пари од година цело село се одкажува од се и посадува бостан кој подоцна заради хипер продукција ќе му го поклонат на препродавачите.

Затоа се прашувам, зошто кога така оставени од државата, неспособни да си направиме среднорочен план, не се молиме на Господа не само кога ќе ни текне дека од сите сме оставени туку како што личе на вистински верник - еднаш во неделата и тоа во црква, па недела не да биде недела туку и ден кога ќе се помолиме на Господ и најдиме мир да трензвено размислиме.

МОЖЕ ТОГАШ ГОСПОД И ЌЕ НИ ПОМОГНЕ

Исто така мислам дека не сме заборавени од Господ, туку тој, Господ, уште е големодушен гледајќи не како ја уништуваме земјата, ни дозволува да ја газиме оваа земја.


«БРАВО»

Едноставно браво!

И во Македонија има убави работи и се работе за убаво.
Додека скоро низ сегаде во Македонија гореше и имаше шумски и разни други пожари, во Охрид се направи повик на доброволци за спроведување акција за чистење на терените околу културно-историјските споменици, како превенција од пожари.

И за пофалба се сите кои се одзваа на овој повик, а тоа биле стотици доброволци во кои имало и туристи кои во Охрид го минувале летниот одмор.

Затоа БРАВО до сите. (има уште човеци во Македонија)


јули 2007

 

«Нов сјај на Стар Дојран»

После скоро 20 години имав прилика лично да го посетам Дојран.

И бев позитивно изненаден. И покрај годините поминати во сон, ме изненади во која добра состојба е инфраструктурата и со кој елан се работи за тотално средување на местото.

И покрај тоа што кај автобуската станица немаше ниту еден автобус (за разлика од убавите години кога на тоа место ни пешки неможевме да се разминеме) околината делуваше а и стварно беше чиста и средена.

И сега ако се најдат туристички работници кои ќе му дадат нов имиџ, место за одмор и релаксација, сигурно за некоја година повторно ќе мора да спиеме по шаторите во камповите бидејќе собите ќе бидат секогаш распродадени.

Останува само да од срце им посакам успех на сите што работат за да на Дојран наново му се врати стариот сјај.

Довидување до следната прилика, а тоа ќе биде при секоја моја посета на Македонија.


 

јули 2007

 

«Кај што има дим има и ...»

Оваа народна поговорка «Кај што има дим има и огин» би сакал да важи и за димот над «ФЕНИ индустриј».
Ама, еден летен ден возејќи од Демир Капија накај Неготино, уште од кај ТЕЦ Неготино видовме еден темен облак кој ја покриваше целата Тиквешија. Во прв момен не реализиравме дека тоа е неприродна работа. Но наскоро ни стана јасно - тоа е трага од ФЕНИ.
Сега се подсетив и на вестите кои ги гледав на .... и на пишувањата кои беа низ разни весници од Македонија, во кои власниците на ФЕНЕ обеќаа дека за 90 денови ќе монтираат нови филтри. Да, тоа беше во летото 2006-та.

Во наредните денови пробав да разговарам со повеќе пријатели, роднини и познаници низ Кавадарци за оваа тема, ама НИКОЈ МАКА НЕМА. Како да се «озрачени» од прашината и смогот кој го покрива Кавадарци па и цела централна Македонија. Луѓето се помирени дека тоа така мора да биде, бидејќи «ЗНАЕШ КОЛКУ ФАМИЛИИ ЖИВЕАТ ОД ФЕНИ»

Така размислен направив мала математика: еве да замислам дека во ФЕ-НИ работат 500-600 рабоници 300-400 кои имаат работа заради ФЕНИ, тоа прави одприлика 1000. Да речиме х4 прави околу 4000 луѓе да живеат од ФЕНИ - не се малку. А! да не заборавиме дека оние што ги «контролираат филтрите» И МНОГУ убаво живеат.

Во Кавадарци и Тиквешијата масовно се отвараат приватни винарски визби луѓето кои со децении во своите фамилии се занимавале со одгледување на виновата лоза, својата иднина ја гледаат и во производството на вино, како круна на својот труд и своето знаење. И бидејќи светот е веќе постанат «Глобално село» некои се трудат да на светот го представат ова поднебје на кое виновата лоза се одгледува од кога и постои, така и како еколошки чиста човекова средина.

Од една страна одгледување на виновата лоза и продукција на вино, од друга страна ФЕНИ кое немилосрдно (и не до првиот дожд) го загадува ова парче земја. Дали некој кој ќе ги виде овие фотографии ќе сака некогаш да се напие вино со етикета «од Тиквешкиот регион» - јас сигурно не.

Дали еден ден ќе се свести поголемиот дел на оние кои не живеат од ФЕНИ (а тоа се преку 30’000)и предземат нешто пред да се самоуништиме???????

ЗОШТО ТОА ПАРЧЕ ЗЕМЈА ГО НЕМАМЕ НАСЛЕДЕНО ОД НАШИТЕ ПРЕДЦИ, ТУКУ ГО ИМАМЕ ПОЗАЈМЕНО ОД НАШИТЕ ПОТОМЦИ

треба да го оставиме како што сме го добиле

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

На фотографиите можете да видете како дими и чури од ФЕНИ. А секаде околу него лозја во кои луѓето од Кавадарци ја гледаат својата иднина

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

feni 10
feni 11
feni 12
feni 13

feni 1

feni 2

feni 3

feni 4

feni 5

feni 6

feni 7

 

feni 9

 

 


септември 2007

НАГРАДА

Седми септември, Кавадарци прославува,
и како секоја година се делат пофалби и награди на заслужни граѓани и организации.
Но како и во многу други работи во Македонија, така и во нашето сакано Кавадарци,
највисоката награда на градот беше доделена незнам по кој критериум,
на индустријскиот гигант - ФЕНИ кој НАЈМНОГУ допринесува за загадување на
Кавадаречката животна и земјоделска средина.

На ова место сигурен сум дека многумина ќе посочат на фактот дека скоро цело
Кавадарци и Кавадарчко стопанство живее од ФЕНИ.
А јас се прашувам: До кога и што ќе остане на ова место после ФЕНИ ???


08.12.2007 Централна Швајцарија.

После поголема пауза повторно се организира забава по повод ???
Како главна личност на забавата најголемата (жива) ѕвезда на Македонската музичка сцена -
Гоце Арнаутов.
Немав намера да повторно присуствувам на било каква забава од овој вид, но за да има мир во куќата прифатив да жртвувам малку од моето слободно време. Отидоме малку порано и испадна убава идеја, барем место за седење најдоме.
И од тука натаму што да кажувам, истата стара шема. Гласна музика (во вид на галама), ладно вино (црвено), недопечен помфрит и ...
И потоа тој, големиот Гоце, со вистински патриотски песни ја дигна публиката. Тука почнав да ја тумачам смислата на «... кој душман ќе влезе жив нема да излезе ...» И замислите, има луѓе што уште веруваат во ова. А од друга страна и стварно е така, до сега ниту еден душман жив не излегол - а и како да излезат кога имаат работа како министри и писари !!!
Така вечерта поминува, Гоце си пее, музиката покушава да го прати, а во општата галама не се ни слушаше плачот на најмладите. Едно е сигурно од тие деца небидува музиканти. А тоа го тврдам затоа што, ако не им се оштети слухот од галамата што ја продуцираа музикантите, сигурно ќе го изгубат осетот за мелодија - условено пак од истите тие самонаречени музиканти.
А Гоце се надмина самиот себе, изгледа подвижуван од мотивацијата во вид на швајцарски франкови, бидејќи кога пред некоја година пееше (или подобро да кажам пиеше) на прославата која ја организираше МД Св. Кирил и Методиј од Баар, за цела вечер не испеа толку песни како овој пат за еден саат.
И така после неколку чаши вино и некоја порција од скарата, со свирење во ушите и вкус на кромид во устата ја напуштивме игранката која на крајот само бучеше.
Утредента кога се разбудивме, само мирисот на кромидот во устите останало - и една убава тишина.

 

 

 
 © Ristovski, 2007 ristovski.ch@hotmail.com